Kategori: Esinti

Kendi üzerimdeki ve çevremdekileri gözlemlerim sonucunda şundan eminim ki; yanlış karar alamıyoruz. Eğer aldığımız bir karardan dolayı hoşumuza gitmeyen bi şeyler oluyorsa hemen bir karar daha verip o yoldan çıkabiliyorsak, bu yanlış bir karar değildi yalnızca kendimizi sınamak istemişiz ve başarılı olmuşuz demektir. Yok eğer aldığımız kararla ilgili oluşan durumlardan hemen bir yeni kararla geri dönemiyorsak bu durumda doğru karar vermişiz, tam da ihtiyacımız olan dersleri almak üzereyiz anlamına geliyor. Yani gördüğünüz gibi “yanlış karar almak” çekincesi boş bir korkudan  ibarettir, geçersizdir.
Bir de karar almayı geciktirme durumları var; karar almayı geciktirmek acılı bir süreçtir ve filmi pausta bekletip arafta yaşamaktır ama buna bile yanlış diyemeyiz, mademki zaman yoktur, buyrun istediğiniz kadar bekleyin. Bi yere yetiştiğimiz yok bizim.
Fark etmez.

Küçük yaşta uyguladığım çok sonra neden yaptığımı anladığım uygulama, enerji tasarrufu işlemiydi. Enerji tasarrufu aslında dikkat tasarrufu diye de söylenebilir benim lisanımda. Gösterdiğiniz her dikkat, kendinizsiniz, kendinizden veriyorsunuz anlamına geliyor. Bu durumda dikkatinizi nerelere verdiğinizi yani kendinizi kullandığınızı bilmek ve bu konuda ölçülü davranmak hayati olmaktadır.

Epeyce genç olduğum zamanlarda, çevremdeki insanlara şu tuhaf benzetmeyi anlattığımı hatırladım şimdi: anlam denizinde, felsefi çıkarımlar, bağlamalar yapmak için gereken enerji daha rafine bir enerji gerektirir, örneğin uzay aracı yakıtı gibi ve bunu bedendeüretmek için kaba enerjimi epeyce tasarruf etmeliyim, örneğin acil ihtiyacım olmayan gündelik konulardan dikkatimi çekip bunların bedenimde rafine olmasını sağlıyorum. Bu işlemi bedenim bi şekilde yapıyor. diyordum üstelik bunu dabüyük ciddiyetle pek müthiş bi şey biliyormuşum gibi söylüyordum, kimbilir çevremdekiler beni nasıl ukala buluyorlardı, şimdi bunu düşününce gülme geliyor. bu işin aslı nedir şu anda bilmiyorum doğrusu. İnsan yaşlandıkça kesin çıkarımlar yapamaz oluyor galiba.

Bir de ödün vermeyin, zaman içinde giderek köleye dönüşürsünüz tespitleri var, bu konu da enerji tasarruğu ile ilgili sanıyorum. Bu durumlarda ben en küçük kendimi bildiğim yaştan beri şöyle davranıyorum(bilmeden), içim her durum için bir fayda analizi yapıyor, çok istemesem bile o duruma evet demek karşımdakine bana vereceği rahatsızlıkla orantısız bir rahatlık veriyorsa bunu yapıyorum ancak tersi durum varsa etimden et koparsalar yapmıyorum. Bilmem anlayabildiniz mi galiba biraz tuhaf anlattım. Bu durumda çevremde benimle ilgili bir karara varılamıyor, hem çok uyumlu biridir diyolar aynı zamanda aman o ayrıksının biridir de diyorlar, iki tam zıt tanımlama da benim için aynı kişilerce yapılıyor. Gerçekten tuhaf bi durum ama benim genel sağlığım açısından bu davranışım galiba fena değil.

Çoğu insan, Ruh’un (Spirit) yükselmiş olduğunu, her şeyi bildiğini ve her şeyi yapabileceğini düşünme eğilimindeler. Hiç de değil. Hiç de değil. Daha önce de bahsettiğim gibi, hepsi basitlik ve saflıkla ilgilidir. Bir bakıma o, masumiyetiyle bir çocuk gibidir. Ruh(Spirit) daha sonra ne olacağını bilmez. Her şey – olacak her şey ve olan her şey – bilinse, bu gerçekten çok sapkın bir oyun olurdu. Bu

Ruh, Türklerde kut, öz anlamına geliyor. Ve ben bunu kuantum dilinden sınırsız potansiyeller denizi şeklinde ifade etmeyi seviyorum, zaten minik bi çocuğa benzetilmesinin sebebi de bu, amacı yok, masum ama potansiyellerle (aktif olmamış) dolu. Dolayısıile yaradılış skalasında bitkilerin bulunduğu konum kuta insandan daha yakın çıkarsamasında bulunabilirim. Tabi bu da benim gözlem ve hislerim. Neticede insanın içinde olduğu konumla ilgili çıkarsamalarda bulunması pek kolay değil

*

Cevaba sahip olduğunuzu anladığınızda, oyun bitmiştir. Özgürlüğe sahipsinizdir.
“Bu bizim oyunumuz. Oyunumuzu seviyoruz.” Oyun. Kalıplar. Farklı bir şey bilmemek. Gerçekten emin olmamak. Bu “Ben burada biraz eğlenceyi seviyorum. Şambra’yla bir araya gelmeyi seviyorum. Yemek yemekten hoşlanıyorum, ama hımm bilmiyorum. Bilmiyorum. Bir yerlerde bir cevap olmalı.” demek. O tam da burada! Şu anda! O sizsiniz. O sizden geliyor. O sizden geliyor.
Zihniniz size “ Sen özgürlükten hiç bir şey anlamıyorsun. Onu başkasından öğrenmek zorundasın” diyecek. Hayır öğrenemezsiniz. Öğrenemezsiniz. Özgürlük, sizin kendinize verdiğiniz bir şeydir. Bu nedenle, ya hep ya hiçtir. Bu çok, ama çok korkutucu. Gerçekten de çok korkutucu.

(A)